CHAPTER 1: Het Servetje Dat De Vlucht Veranderde
Part 1
Terwijl mijn Boeing 777 op 11.200 meter hoogte boven de Atlantische Oceaan zweefde, overhandigde purser Sanne van de Berg mij tijdens de nachtelijke maaltijdservice een papieren servetje waarop precies acht woorden stonden gekrabbeld.
Gezagvoerder Daan de Jong voert de routinecontroles uit op vlucht KL703 van John F. Kennedy International Airport naar Amsterdam Airport Schiphol.
Het instrumentenpaneel brandt in zachtgroene tinten in de donkere cockpit.
Co-piloot Maarten Bakker mompelt iets over de weersomstandigheden boven de oceaan en tikt op het scherm van de boordcomputer.
De autopilot houdt het toesteltje stabiel op zijn koers door de nacht.
De cabine is stil en de meeste passagiers slapen na de maaltijdservice.
De deur van de cockpit gaat open en purser Sanne van de Berg verschijnt in de opening.
Haar gezicht is bleek en haar handen trillen lichtjes wanneer ze het opgevouwen papiertje op het centrale console legt.
Daan kijkt op naar haar betraande ogen en fronst zijn wenkbrauwen.
Het servetje ligt daar met die cryptische handgeschreven mededeling over de toestand in de business class.
Een koude rilling trekt over de rug van de gezagvoerder.
Daan staat op uit zijn stoel en geeft Maarten een knik.
“Ik ga even poolshoogte nemen in de voorste cabine.”
Maarten haalt zijn schouders op en staart weer naar de instrumenten.
Daan loopt door de galley en duwt het gordijn naar de business class opzij.
Het is volkomen stil in de voorste ruimte.
Tweeënveertig passagiers zitten in hun stoelen.
Geen enkel hoofd beweegt en er klinkt geen enkel geluid van praten of reizen.
Daan loopt naar stoel 1A en blijft stokstijf stilstaan.
De man in de stoel staart recht voor zich uit met grote, glasachtige ogen die niet knipperen.
Daan reikt uit en drukt twee vingers tegen de hals van de passagier.
Er is geen enkele polsslag te voelen.
Daan beweegt zijn hand voor de ogen van de vrouw op stoel 1B.
De pupillen reageren helemaal niet op het licht van haar leeslampje.
Daan loopt sneller langs de rijen stoelen en controleert de een na de ander.
Alle tweeënveertig passagiers in de voorste cabine zitten volkomen roerloos in hun stoelen.
Hun borstkassen bewegen niet op en neer door een ademhaling.
Toch voelt de huid van de dichtstbijzijnde passagier niet koud aan als een lijk.
Daan grijpt naar de telefoon aan de muur om Sanne te waarschuwen.
Een zware mechanische klik weerklinkt door het gangpad.
De automatische zware cabinedeur aan het begin van de business class valt met een harde klap in het slot.
Daan rent naar de deur en rukt aan de hendel, maar deze geeft geen duimbreed toe.
De interne intercom van het vliegtuig kraakt plotseling luid door de luidsprekers.
Een onbekende, vervormde stem vult de lege ruimte van de cabine.
“Niet verder lopen, gezagvoerder, en verander onmiddellijk de koers naar het aangegeven waypoint.”
Wat er daarna gebeurde staat in de eerste reactie, want toen begon de grondorganisatie pas echt door te lekken.
Part 2
Daan stormt terug naar de cockpit om co-piloot Maarten te waarschuwen.
Hij treft daar in plaats van zijn collega een zwijgende man aan.
De man draagt een identiek uniform maar mist een kenmerkend litteken op zijn linkerwang.
De neppe co-piloot trekt plotseling een vuurwapen uit zijn binnenzak.
Zijn vinger slaat hard op de noodknop van de automatische piloot.
Het vliegtuig kantelt direct naar voren.
De Boeing komt in een steile duikvlucht van duizend meter per minuut terecht.
Het dashboard vult zich met knipperende, brandende waarschuwingslampjes.
De luidsprekers in de cockpit knetteren en de stem van Willem van Houten vult de ruimte.
“Volledige medewerking is de enige manier om deze landing te overleven, Daan.”
Hoofdstuk 2: De Valse Co-Piloot En De Duikvlucht Boven De Oceaan
Daan stormt de cockpit binnen en zoekt naar co-piloot Maarten.
In de rechterstoel zit echter een onbekende man in een identiek uniform.
De man mist het litteken op zijn linkerwang dat Maarten wel bezit.
De neppe co-piloot trekt plotseling een vuurwapen uit zijn holster.
Zijn vinger slaat hard op de noodknop van de automatische piloot.
Het vliegtuig helt angstaanjagend over naar links.
De Boeing duikt plotseling naar beneden met duizend meter per minuut.
Waarschuwingslampen knipperen fel rood op het dashboard.
De stem van Willem van Houten klinkt luid door de radio.
Medewerking is volgens hem de enige manier om de landing te overleven.
Daan springt op uit zijn stoel en grapt naar een kan hete koffie.
Hij smijt de kokende vloeistof recht in het gezicht van de indringer.
De neppe co-piloot schreeuwt het uit en grijpt naar zijn ogen.
Daan duwt de man met al zijn kracht tegen het zware noodpaneel.
Purser Sanne schiet de cockpit binnen met een schuimblusapparaat in haar handen.
Zij spuit een dikke straal blusmiddel over het hoofd van de aanvaller.
De man zakt buiten bewustzijn in elkaar op de metalen vloer.
Sanne en Daan slepen de indringer naar achteren en sluiten hem op in het toilet.
Daan duikt terug achter de stuurknop en trekt het toestel recht uit de duikvlucht.
Het navigatiescherm laat zien dat de transponder op een militair kanaal staat.
Buiten het raam knippert plotseling het silhouet van een ongemerkte straaljager.
Het militaire toestel van de Koninklijke Luchtmacht drukt hen naar een lagere vlieghoogte.
Daan kijkt op het scherm van de vluchtcomputer voor een nieuw bericht.
Een gecodeerd bestand van zijn zus Sophie verschijnt op het display.
De KLM-directie blijkt volledig op de hoogte te zijn van deze kaping.
Hoofdstuk 3: Het Gecodeerde Bestand Op De Computer Van Mijn Vader
De militaire straaljager vliegt gevaarlijk dicht naast de linker vleugel van de Boeing.
Daan opent de verborgen mappen in de persoonlijke database van zijn overleden vader.
Een beveiligde partitie genaamd ‘Project Icarus’ komt tevoorschijn op het scherm.
Medische dossiers van honderden passagiers vullen het beeldscherm.
De documenten bewijzen dat reizigers onder valse voorspiegelingen naar Europa worden gevlogen.
Illegale orgaandonatie en genetische experimenten blijken het ware doel van deze vlucht.
Dr. Elena Visser, gezeten op stoel 14A, staat opeens op uit haar stoel in de cabine.
Haar ogen zijn helder en volledig immuun gebleken voor het neurotoxin.
Zij loopt rustig door het gangpad richting de versterkte cockpitdeur.
Haar hand tikt driemaal ritmisch tegen het metaal van de deur.
De luidspreker in de cockpit kraakt wanneer zij begint te praten.
Verzet is volgens haar volkomen zinloos omdat de grondleiding op Schiphol al meewerkt.
Daan staart naar de lijst van slachtoffers op zijn scherm.
De naam van zijn vader staat vermeld in de logboeken van tien jaar geleden.
Sanne legt een kalmerende hand op de schouder van de gezagvoerder.
De Boeing blijft gestaag dalen onder begeleiding van de jager.
Hoofdstuk 4: De Dodelijke Landing Op Een Gesloten Polderbaan
Daan weigert de bevelen van de militaire escorte op te volgen.
Zijn hand grijpt naar de transponder en zet deze op de internationale noodfrequentie 7700.
Alle luchtverkeersleiders in Europa horen direct de noodoproep binnenkomen.
Vlucht KL703 is officieel gekaapt door een medisch syndicaat, zo meldt Daan aan de ether.
Inspecteur Anouk de Jongh valt ondertussen met zwaargewapende marechaussee de verkeerstoren op Schiphol binnen.
Katja van Dijk wordt hardhandig tegen de muur geduwd en in de boeien geslagen.
Katja probeerde op dat moment de baanlichten van de Polderbaan op afstand te doven.
In het hoofdkantoor probeert Willem van Houten de brandstoftoevoer naar de motoren af te sluiten.
Sanne rent naar de technische ruimte achter in het vliegtuig.
Zij opent het zware paneel en activeert handmatig de noodaccu’s van de machine.
Een dichte mistbank hangt als een dikke deken over de Hollandse velden.
Het toestel daalt door de wolken met nog slechts de helft van de brandstof.
Dichte rook begint uit het ventilatiesysteem van de cockpit te sissen.
Daan houdt de stuurknop met beide handen vast en zet de daling in.
Hoofdstuk 5: De Definitieve Confrontatie In De Brandende Kabine
Het landingsgestel klakt met een luide metalen knal naar buiten.
De wielen raken het natte asfalt van de Polderbaan met gierende banden.
Willem van Houten breekt plotseling door het onderhoudsluik heen de cockpit binnen.
Een glimmend ontstekingsmechanisme trilt in zijn rechte hand.
Hij schreeuwt dat hij het hele vliegtuig opblaast als Daan niet gehoorzaamt.
De schijndode passagiers moeten direct worden overgedragen aan de wachten langs de baan.
Daan houdt zijn blik strak gericht op de uitloopstrook voor de neus.
Zijn linkerhand activeert de automatische noodremmen van de Boeing.
Zijn rechterhand slaat de hoofdschakelaar om van de cabinedrukregeling.
De nooduitgangen van de business class springen automatisch open met een luide sis.
Frisse Noordzeelucht stroomt met enorme snelheid de voorste cabine binnen.
Het neurotoxin verliest door de zuurstofstoot onmiddellijk zijn verdovende werking.
Tweeënveertig passagiers komen tegelijkertijd schreeuwend en hoestend overeind in hun stoelen.
De totale verwarring in de cabine overrompelt Willem van Houten volledig.
Interpol-agent Jules Moreau stormt naar voren en werkt Van Houten tegen de grond.
Hoofdstuk 6: De Waarheid Komt Aan Het Licht Op Schiphol-Plaza
Tientallen sirenes loeien wanneer politievoertuigen en ambulances het vliegtuig omsingelen.
De internationale pers filmt alles live vanaf platform 1 op Schiphol.
Willem van Houten, Dr. Elena Visser en Katja van Dijk worden afgevoerd in handboeien.
De marechaussee brengt de verdachten naar klaarstaande transportwagens.
Daan en Sanne verlaten als laatsten de loopplank van de Boeing.
Daans zus Sophie staat hen op te wachten onderaan de trap.
Zij overhandigt Daan de officiële documenten die hun vaders naam postuum zuiveren.
Inspecteur De Jongh bevestigt dat het criminele netwerk volledig is ontmanteld.
Alle medische dossiers gaan direct als bewijsmateriaal naar het internationale tribunal in Den Haag.
Daan staat even later op het rustige observatiedek van Schiphol-Plaza.
Hij kijkt naar de vliegtuigen die opstijgen in de avondlucht.
De lucht is eindelijk weer vrij van corruptie en angst.
Leave a Reply