CHAPTER 1: De Bloedvlek in het Catshuis
Part 1
Als chief of staff van de minister-president ontdekt Anna de Witt een onverklaarbare bloedvlek in de beveiligde archiefkast van de premier op het Catshuis, precies op het moment dat ze het landelijke hoofdkantoor van de nationale politie wil bellen. De deur van de werkkamer vliegt plotseling open en minister-president Maarten van Houten verschijnt in de deuropening met een ijzige, totaal vervormde glimlach.
De klok aan de muur van de werkkamer in het Catshuis wijst kwart over twaalf aan.
Anna staart naar het donkere meubelstuk voor haar, terwijl de stilte in het Haagse landhuis zwaar op haar schouders drukt.
Het kastje bevat normaal gesproken alleen vertrouwelijke staatsstukken en concepten voor de ministerraad.
Nu kleeft er een dikke, halfopgedroogde hoeveelheid rood aan de onderste legplank.
Een koude rilling trekt over haar rug.
Ze denkt onmiddellijk aan Tom de Graaf, de onderzoeksjournalist van wie al drie dagen elk spoor ontbreekt.
Tom was diezelfde week nog op het terrein geweest voor een vermeend achtergrondgesprek met de premier.
De rilling slaat om in pure paniek als ze beseft dat de substantie vers is.
Haar vingers trillen als ze haar smartphone uit haar mantelzak haalt.
Ze zoekt haastig het algemene nummer van de nationale politie op in haar contacten.
Elke seconde telt nu, want de implicaties van deze vondst zijn niet te overzien.
Voor ze op het groene belteken kan drukken, klinkt er een droge klik vanuit de hoek van de kamer.
De zware eikenhouten deur zwaait met een harde klap open tegen de muur.
In de deuropening staat minister-president Maarten van Houten in een volledig gekreukt overhemd zonder das.
Zijn gezicht is lijkbleek in het schijnsel van de gangverlichting.
Op zijn lippen hangt een brede, volkomen misplaatste glimlach die zijn ogen niet bereiken.
“Je bent wel erg laat aan het werk, Anna,” zegt hij met een kalme, bijna zingende stem.
Wat er daarna gebeurde, staat in de eerste reactie, want toen begonnen alle geheimen pas echt te lekken.
Part 2
De premier stapt langzaam de werkkamer binnen.
Hij sluit de zware deur zorgvuldig achter zich met een zachte klik.
Maarten schuift een manillamap over het houten bureau richting Anna.
“Wat dacht je van tweehonderdduizend euro in bitcoin?” vraagt hij zacht.
Zijn blik blijft kil en berekenend op haar gezicht gericht.
“Laten we het afronden op een kwart miljoen,” vult hij aan.
“Als vergoeding voor een administratieve slordigheid.”
Anna kijkt naar de envelop met cijfers op het papier.
De codes voor een versleutelde wallet staren haar tegemoet.
Het besef daagt dat de premier haar al wekenlang scherp in de gaten houdt.
“Dit is zwijggeld, Maarten,” fluistert ze met een schorre stem.
Ze drukt op het rode symbool om de verbinding met de politie definitief te verbreken.
Maarten laat zijn glimlach direct van zijn gezicht vallen.
Zijn ogen vernauwen zich tot koude spleten in het halfdonker.
Hij reikt met zijn hand naar de onderkant van het bureau.
Daar bevindt zich een verborgen, rode noodknop.
Zijn vinger drukt de knop resoluut in.
Een dof zoemend geluid galmt door de gangen van het Catshuis.
Binnen een seconde valt het wifi-signaal op Anna’s telefoon volledig weg.
De dikke stalen rolluiken voor de ramen zakken met een mechanisch geratel automatisch naar beneden.
Hoofdstuk 2: Het Net Sluit Zich in Den Haag
Anna rent over de klinkerstraatjes van het Catshuis en bereikt haar dienstauto op de parkeerplaats.
Ze drukt verwoed op de autosleutel om de portieren te ontgrendelen.
Er gebeurt helemaal niets.
Het dashboard blijft pikdonker en de centrale vergrendeling weigert elk dienst.
Anna pakt haar smartphone en zoekt in haar contactenlijst naar Daan Vermeulen van het Openbaar Ministerie.
De lijn gaat over met een vreemde, holle echo.
Wat Anna niet weet, is dat haar telefoongesprek direct wordt onderschept door de afluisterapparatuur van de AIVD.
Het nummer dat ze draait, blijkt door de centrale automatisch te worden doorgeschakeld naar Maarten van Houten’s eigen beveiligingsteam.
Zware koplampen verblinden haar plotseling in de duisternis.
Twee zwarte dienstwagens van de Koninklijke Marechanussee blokkeren de uitgang van de parkeerplaats.
Robert Bakker stapt uit de voorste wagen met een koude blik in zijn ogen.
Twee zwaarbewapende agenten flankeren hem direct.
Anna doet een stap achteruit tot haar rug tegen het koude plaatwerk van haar auto botst.
“Je maakt een grote vergissing, Robert,” zegt Anna met een hese stem.
Robert Bakker trekt zijn wenkbrauw op en steekt zijn hand uit.
“Geef je telefoon hier, Anna,” zegt hij met een ijzige kalmte.
Ze probeert haar handtas achter zich te verbergen.
Eén van de marechaussee-agenten grijpt haar pols vast met een ijzeren greep en ontneemt haar de telefoon.
“Het staatsbelang staat ver boven jouw persoonlijke ambities,” fluistert Robert in haar oor.
Ze sleuren Anna niet mee naar een cel, maar laten haar achter in de koude Haagse nacht.
De auto’s scheuren weg en laten Anna alleen achter met een lege handen en een totale radiostilte.
Hoofdstuk 3: De Haven van Rotterdam en Verdwenen Miljoenen
Anna duikt onder in een anonieme portiekwoning in een volksbuurt in Rotterdam-Zuid.
Ze zit trillend aan een houten keukentafel tegenover onderzoeksjournalist Eva van Dijk.
Eva schuift een oude laptop naar voren.
Anna steekt de versleutelde USB-stick in de USB-poort.
“Dit verandert alles,” zegt Eva terwijl ze naar het scherm wijst.
De gegevens op de stick bevestigen dat de bloedvlek op het Catshuis toebehoort aan de vermiste journalist Tom de Graaf.
Tom bleek een grootschalig corruptieschandaal te onderzoeken.
Het ging om illegale wapentransfers ter waarde van € 45.000.000 via de Rotterdamse haven naar conflictgebieden.
De financiering hiervan liep via Nederlandse pensioenfondsen met directe goedkeuring van de minister-raad.
Eva tikt met haar pen op de houten tafel.
“De premier wist hier vanaf dag één van,” zegt Eva.
Anna staar naar de documenten op het scherm en voelt de grond onder haar voeten verdwijnen.
Dit verklaart waarom Tom de Graaf moest verdwijnen.
“We moeten dit naar buiten brengen voordat ze ons vinden,” zegt Anna vastberaden.
Eva knikt en begint direct met het versleutelen van een back-up.
Hoofdstuk 4: Sophie’s Geheim en de A12 Achtervolging
De volgende avond trilt een goedkope burner-phone op het aanrecht van de schuilplaats.
Anna neemt op en hoort direct het gehijg van Sophie de Jong aan de andere lijn.
“Help me alsjeblieft, ze zoeken me,” snikt Sophie door de telefoon.
Sophie smeekt om een geheime ontmoeting bij tankstation De Hackelaar langs de A12 bij Utrecht.
Anna stapt in een geleende bestelbus en rijdt in het duister naar de afgesproken plek.
Ze ziet Sophie’s kleine personenauto een schichtige bocht maken bij de pompstations.
Voordat Sophie kan uitstappen, schiet een zwarte bus van de AIVD met hoge snelheid naar voren.
De bus ramt de auto van Sophie met een doffe klap tegen de betonnen afzetting.
Anna trapt het gaspedaal in en ramt de zijkant van de AIVD-bus om een vrije doorgang te creëren.
“Kom eruit, Sophie!” schreeuwt Anna terwijl ze het portier van het wrak openrukt.
Sophie heeft een bloedend voorhoofd en grijpt zich krampachtig vast aan Anna’s jas.
Anna trekt het meisje naar buiten en duwt haar achter het stuur van de bestelbus.
Ze scheuren weg de snelweg op terwijl de achterlichten van de AIVD in hun binnenspiegel kleiner worden.
Hoofdstuk 5: Het Verraad van de Mentor
Anna zoekt wanhopig naar een bondgenoot binnen de staat en besluit naar het hoofdkantoor van de AIVD te gaan.
Ze hoopt nog steeds dat AIVD-chef Robert Bakker te vertrouwen is vanwege zijn vriendschap met haar overleden vader.
Ze loopt het kantoor binnen en wordt direct naar de privé-werkkamer van Robert geleid.
Robert zit achter zijn bureau met de handen ineengeslagen.
“Je bent naïever dan je vader, Anna,” zegt Robert zonder op te kijken.
Anna voelt een koude rilling over haar rug lopen.
Tot haar afschuw ziet ze op het scherm van Robert’s computer opengeklapte dossiers met haar eigen naam erop.
Robert blijkt eigenhandig de architect te zijn van de volledige cover-up.
“Je hebt jezelf in een onmogelijke positie gewerkt,” zegt Robert koel.
Hij schuift een map met gefabriceerde documenten naar voren over vermeende spionage voor een buitenlandse mogendheid.
“Als je niet tekent, beland je in de cel en pakken we je familie,” zegt Robert met een doodlopende dreiging.
Anna staat op en gooit de map op de grond.
“Je bent corrupt tot op het bot,” roept Anna uit.
Robert drukt op een knop op zijn bureau en twee bewakers komen direct de kamer binnen.
Hoofdstuk 6: Live op de Nationale Televisie
Samen met Eva van Dijk breekt Anna’s laatste hoop aan in Hilversum.
Ze verschijnen bij de achteruitgang van de NOS-studio’s tijdens de live-uitzending van het Achtuurjournaal.
Dankzij een oude toegangsbadge van een sympathieke technicus bereiken ze de mastercontrol room.
Eva duwt een externe harde schijf in de uitzendautomaat.
“Nu!” roept Anna.
Op het televisiescherm door heel Nederland verdwijnt ineens het reguliere nieuws.
De audio-opname waarin premier Maarten van Houten en Robert Bakker de moord op Tom de Graaf bespreken, galmt door huiskamers door het hele land.
Binnen drie minuten stormen gewapende eenheden de controlekamer binnen.
De regiehouder heft zijn handen in de lucht en weigert de stroom af te sluiten.
“Het is al te laat, het staat online,” zegt de regisseur tegen de binnenvallende agenten.
De opname is inmiddels gedeeld met 3,2 miljoen kijkers thuis.
Anna laat zich zonder verzet boeien door de marechaussee, wetende dat de waarheid nu onomkeerbaar is.
Hoofdstuk 7: De Afrekening in de Eerste Kamer
De politieke chaos in Den Haag is inmiddels absoluut en niet meer te stoppen.
De Tweede Kamer eist in een spoeddebat direct het onmiddellijke vertrek van het voltallige kabinet.
Premier Maarten van Houten treedt op een spoedpersconferentie in Nieuwspoort naar voren om de crisis te bezweren.
Hij probeert met een glimlach alle schuld af te schuiven op Anna en de inmiddels gearresteerde Sophie de Jong.
“Dit is een gecoördineerde lastercampagne van een doorgeslagen ambtenaar,” liegt de premier voor de camera’s.
Plotseling opent de zijdeur van het podium zich.
Officier van Justitie Daan Vermeulen betreedt het podium met een officiële tas vol documenten.
Daan heeft op het laatste moment eieren voor zijn geld gekozen en weigert langer mee te werken aan de doofpot.
“Maarten van Houten, u wordt hierbij gedagvaard op verdachtmaking van machtsmisbruik en medeplichtigheid aan moord,” zegt Daan luid in de microfoon.
De persruimte ontploft in een totale chaos van flitslichten en schreeuwende journalisten.
Hoofdstuk 8: De Val van het Kabinet
De marechaussee voert premier Maarten van Houten en AIVD-hoofd Robert Bakker in handboeien af uit het perscentrum.
Anna kijkt vanaf de publieke tribune toe hoe de machthebbers hun verdiende loon krijgen.
Ze beseft dat de Nederlandse politiek nooit meer dezelfde zal zijn, maar dat de rechtsstaat vooralsnog is gered.
Het eindrapport van het Openbaar Ministerie bevestigt alle feiten zwart-op-wit.
De bankrekeningen van Maarten van Houten met in totaal € 1.450.000 aan schimmige donaties worden per direct bevroren door de FIOD.
Maarten van Houten krijgt een voorlopige hechtenis van 90 dagen en wordt afgezet door de Koning op advies van het parlement.
Sophie de Jong krijgt volledige immuniteit in ruil haar volledige getuigenis over de financiële constructies.
Anna ontvangt van de regering een eervol ontslag met behoud van pensioen en een officiële staatsonderscheiding voor moed.
Ze loopt het Binnenhof af in het ochtendlicht, met de wetenschap dat de waarheid uiteindelijk altijd zegeviert.
Leave a Reply