CHAPTER 1: De spiegel in de kleedkamer brak in duizenden stukken
Part 1
Na een uitverkochte show in de Ziggo Dome stormde de gevierde popster Roos van Dijk haar kleedkamer binnen, direct gevolgd door de zoveelste opdringerige paparazzi die haar al weken achtervolgde. In een reflex greep ze de indringer bij zijn kraag, gooide hem tegen de spiegel en trok in een woede-uitbarsting zijn bivakmuts en zonnebril af, om vervolgens versteend te raken toen ze in het gezicht keek van haar jongere broertje Daan, die tien jaar geleden tijdens een mysterieuze brand in hun ouderlijk huis in Haarlem was omgekomen en wiens herdenkingsdienst ze destijds zelf had bijgewoond.
De scherpe geur van haarlak en zweet hing dik in de ruimte.
Voor de spiegel lagen duizenden scherven glinsterend op het tapijt.
Zijn adem ging sneller dan de mijne.
“Waarom doe je dit?” hoorde ik mezelf fluisteren, al kon ik nauwelijks geluid uitbrengen.
Daan staarde me aan met dezelfde groene ogen die ik me herinnerde van die fatale nacht in 2014.
De littekens langs zijn kaaklijn waren nieuw, getekend door vlammen die hem toen bijna hadden verslonden.
“Je moet luisteren, Roos,” hoestte hij uit, terwijl bloed uit een klein sneetje op zijn voorop sijpelde.
“Hij luistert altijd.”
De kou trok door mijn ruggengraat.
Niemand mocht hier zijn.
De gang buiten was hermetisch afgesloten voor buitenstaanders.
Toch stond hij hier, in een zwarte hoodie en met een camera om zijn nek geklemd.
“Wie luistert er?” vroeg ik, terwijl mijn vingers krampachtig zijn kraag bleven vasthouden.
“Maarten,” fluisterde Daan haast onhoorbaar.
“Hij heeft alles gelogen.”
Voordat ik kon vragen wat hij in vredesnaam bedoelde, hoorde ik zware voetstappen op de gang.
De deurkruk begon wild te bewegen.
Iemand ramde tegen het hout aan de buitenkant.
“Roos! Ben je daar?” klonk de bulderende stem van mijn manager.
De deur vloog met een geweldige klap open.
Maarten de Wit stond in de deuropening, geflankeerd door drie grote beveiligers van de Amsterdam Music Group.
Wat er nu gaat gebeuren staat in de eerste reactie, want toen barstte de bom pas echt los.
Part 2
Maarten zette een stap naar binnen met strakke kaken.
Zijn blik schoot van de glasscherven op de grond naar de gestalte van Daan.
“Wat is hier in godsnaam aan de hand?” brulde hij, terwijl de beveiligers meteen naar voren traden.
Voor ik een woord kon uitbrengen, stoof Maarten naar voren.
Hij greep Daan ruw bij de kraag van zijn hoodie en sleurde hem overeind.
“Je hebt hier niets te zoeken, vieze bedelaarsjongen,” siste Maarten met een ijzige ondertoon.
“Je bent alleen maar uit op geld en sensatie.”
Daan spartelde tegen, maar de beveiligers stompten hem direct tegen zijn schouders.
“Laat me los, man!” schreeuwde Daan, terwijl hij met zijn vrije hand een gekreukelde envelop uit zijn zak trok.
Hij sloeg het papier hard tegen mijn borst aan.
“Kijk naar de datum van de akte, Roos!” riep hij door de kleedkamer.
“Het huis in Haarlem was nooit verzekerd voor jou, maar voor hem!”
Maarten werd lijkbleek onder zijn dure zonnebanktan.
Met een snelle, geoefende beweging trok hij een zwart pistool uit zijn colbert.
De metalen loop glansde onder het felle TL-licht.
“Die jongen is gevaarlijk en spoorloos,” schreeuwde Maarten naar de beveiligers.
“Pak hem vast en gooi hem per direct achterin dat busje in de parkeergarage onder de Arena!”
Hoofdstuk 2: Het bewijs dat onder de as verborgen lag
Voordat Roos van haar schok kan bekomen, grijpt manager Maarten Daan bij zijn kraag.
Maarten duwt de jongen achteruit en noemt hem een geesteszieke bedelaarsjongen die uit is op geld.
Daan slaat een geprinte envelop tegen de borst van Roos.
“Kijk naar de datum van de akte, Roos; het huis in Haarlem was nooit verzekerd voor jou, maar voor hem”, roept Daan terwijl zijn stem overslaat.
Maarten trekt een vuurwapen uit zijn colbert en richt het op de grond.
De manager roept dat Daan gevaarlijk is en beveelt de beveiligers om de indringer direct af te voeren.
Twee bewakers sleuren Daan mee richting de serviceuitgang van de kleedkamer.
Roos blijft achter op de vloer met de envelop strak in haar hand gedrukt.
De deur valt in de sloten en laat een ijzige stilte achter in de ruimte.
Hoofdstuk 3: De bankafschriften van de Amsterdam Music Group
Samen met haar assistente Tessa duikt Roos onder in een stil grachtenpand in Utrecht.
Ze leggen de papieren van Daan open op de massief houten eettafel.
Tessa wijst met een trillende vinger naar de maandelijkse overboekingen op de print.
De platenmaatschappij sluist maandelijks € 50.000 weg naar een lege BV op Curaçao op naam van Maarten en haar ex-vriend Julian.
Roos staar naar de handtekening onderaan de documenten en herkent de valse paraaf van haar overleden vader.
Plotseling klinkt er hard gebonk op de voordeur van het pand.
Rechercheur Van den Berg staat in de deuropening met een officieel huiszoekingsbevel in zijn hand.
De agent verklaart dat ze worden verdacht van het ontvreemden van bedrijfsgeheimen van Amsterdam Music Group.
Hoofdstuk 4: Schaduwen over de Herengracht
Roos stapt uit de taxi voor het statige grachtenpand van de platenmaatschappij aan de Herengracht.
Ze loopt resoluut de marmeren hal binnen en negeert de verbouwereerde receptionist.
Maarten zit achter zijn mahoniehouten bureau en kijkt op met een ijskoude glimlach.
Roos gooit de bankafschriften voor zijn neus op het bureau.
“Dit stopt nu, Maarten, of ik stap direct naar de FIOD”, snauwt Roos terwijl haar nagels in haar handpalmen drukken.
Maarten leunt achterover in zijn lederen stoel en slaat zijn benen over elkaar.
De manager ontkent alle aantijgingen met een kalme, berekenende stem.
Hij dreigt haar contract per direct te ontbinden en eist een schadevergoeding van € 2.000.000 wegens contractbreuk.
De volgende ochtend kopt elke roddelkrant dat de zangeres een zenuwinzinking heeft en haar personeel bedreigt.
Hoofdstuk 5: Het verzorgingstehuis aan de Vecht
Dankzij een tip van Tessa ontsnapt Roos via de dakgoot aan de persfotografen voor het grachtenpand.
Ze rijdt in een gestolen Volkswagen Polo naar een afgelegen zorglocatie aan de rivier de Vecht in Breukelen.
De gangen ruiken naar chloor en lauwwarme bloemkool.
In de hoek van kamer 12 zit een oude man in een rolstoel naar de grauwe lucht te staren.
De verpleging beweert al jaren dat hij hersendood is door de rookvergiftiging van de brand.
Roos stapt naderbij en pakt de gerimpelde hand van haar vader vast.
De ogen van de man gaan open en zijn blik is plotseling glashelder.
“Het was Maarten… hij stak de boel in brand voor het geld”, fluistert haar vader met een schorre stem.
Hoofdstuk 6: De stem die tien jaar lang werd gedempt
Maarten en rechercheur Van den Berg arresteren Daan op basis van valse beschuldigingen van chantage.
Twee agenten boeien de jonge man op de openbare weg en duwen hem een politiebusje in.
Roos kijkt vanuit een verscholen portiek toe hoe haar broer wordt afgevoerd naar het cellencomplex.
Een telefoontje van Maarten volgt direct op haar scherm.
De manager eist dat Roos een strikt zwijgcontract tekent om de vrijlating van Daan te waarborgen.
Roos bijt op haar lippen tot er bloed tevoorschijn komt.
Ze schakelt de hulp in van haar oude vertrouwelinge Tessa om de gepensioneerde nanny Floor op te sporen in een verpleeghuis in Haarlem.
Samen ontdekken ze dat Floor al jaren wordt bedreigd door een zwijgpremie uit de nalatenschap van de familie.
Hoofdstuk 7: De val in de studio van RTL Late Night
Roos laat zich overhalen om aan te schuiven bij een live-uitzending om haar kant van het verhaal te vertellen.
In de kleedkamer van de studio kampt ze met een droge keel en drinkt ze snel een slok van haar kruidenthee.
Daan bevindt zich inmiddels in het geheim in de technische regieruimte van het Mediapark.
Maarten zit glimlachjes uit te delen aan de presentator terwijl hij live leugens verkondigt over Roos’ geestelijke gesteldheid.
Plotseling vallen de schermen in de studio op zwart en verschijnt het gezicht van de oude nanny Floor in beeld.
“Maarten dwong mij om te zwijgen over de nacht van de brand”, klinkt de trillende stem van Floor door de luidsprekers.
Maarten springt op uit zijn stoel en rent richting de coulissen.
De nooduitgang van het studiocomplex wordt versperd door een linie agenten van de FIOD.
Hoofdstuk 8: Het laatste akkoord van de brandstichter
De arrestatieteams sluiten de studio hermetisch af voor alle uitgangen.
Rechercheur Van den Berg wordt direct ter plekke ontdaan van zijn dienstwapen en geboeid door zijn eigen collega’s.
Maarten probeert te vluchten via de achteringang, maar stuit op Daan die hem de pas afsnijdt.
De FIOD-agenten duwen de manager met zijn gezicht tegen de bakstenen muur van het studiogebouw.
Tijdens de live-uitzending op NPO Radio 1 leest Roos de bankoverboekingen en de offshore-rekeningen op de Kaaimaneilanden voor.
De villa van Maarten in Blaricum ter waarde van € 2.800.000 wordt dezelfde avond nog in beslag genomen door de deurwaarder.
Maarten verliest definitief de zeggenschap over de Amsterdam Music Group en krijgt een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van zes jaar aan zijn broek.
Daan en Roos omhelzen elkaar in de verlaten kleedkamer terwijl de studiolichten langzaam doven.
Leave a Reply